Czwartek, 22:23

Matko, ale się nastałam w kościele

Wcześniej 10 km na kijach

Dobrze, że Młody zrobił kolację. Byłam głodna jak wilk a tu w domu ziemniaczki i rybka. Super

Cały czas zastanawiam się, dlaczego nie mam wspomnień z dzieciństwa. Moje dzieci mają i to dobre a ja nic, czarna dziura.
Wpadłam na pomysł, żeby wypytać siostrę, jak to ze mną było. Skoro matka mnie się wstydziła i wychowywała mnie siostra, to dlaczego nic nie pamiętam z tamtego okresu. Wspomnienia jak grzyby po deszczu pojawiają się po wyprowadzce siostry.
Dziś zapytałam siostrę cioteczną. Ona też nic nie pamięta.
Dlaczego tak się uparłam? Dlaczego to stało się takie ważne? Szukam swojej tożsamości. Chcę wytłumaczyć sobie swoje poczucie wyobcowania i tego, że nigdzie nie czuję miejsca dla siebie. Poprawka – nie czułam.

Wszystko, co wydarzyło się do momentu wprowadzenia się do obecnego mieszkania było pasmem udręk i niepokojów. Tu jestem u siebie. To miejsce daje mi ogromny spokój. Moje/nie moje mieszkanko.

Moja głowa pracuje na pełnych obrotach. Próbuję rozwikłać zagadkę swojego pochodzenia/opuszczenia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>